De langste verplaatsing

Vandaag de langste verplaatsing op Sardegna.  300 km naar Teulada in het zuiden van het eiland. We plannen een caffè-stop in Bosa en een lunch in Oristano.

Maar eerst het ontbijt en uitchecken.
We nemen afscheid van onze voortreffelijke gastvrouw Gabriella.
Inghirios hebben wij als gastvrij, comfortabel en uitgebreid qua ontbijt ervaren. In Sardijnse stijl. Het is erg groen, met fruitbomren, gazons, struiken, bloemen en olijfbomen; verzorgd en goed onderhouden. Het enige minpunt is, ondanks dat ik er speciaal naar gevraagd heb, je het nabij gelegen vliegveld toch hoort. Oké, slechts een paar vliegbewegingen per dag, maar de reactie van de reisorganisatie "ik heb er nooit iemand over gehoord..." klopt niet. En anders wordt ik de eerste.
Overall een prima verblijf.

De weg zuidwaarts slingert zich langs de grillige kustlijn. Het is bewolkt. Je ziet daardoor iets minder van de prachtige omgeving, maar om te rijden is het prima.
In Bosa houden we de caffè-stop in het historisch centrum op een terras midden op de rotonde van Piazza Mercato, aan de voet van Castello dei Malaspina.
Als de parkeervakken aan de buitenzijde van de straat om de rotonde vol zijn, parkeert men la macchina de auto gewoon tegen de rotonde aan. Waarom moeilijk als het makkelijk kan?

Vervolgens wandelen we door het kleurrijke centro storico om de benen te strekken. De steegjes zijn geplaveid  met ronde keien. Er zijn opvallend veel kunstenaars en in Corso Vittorio Emanuele II (elk dorp heeft een Corso vernoemd naar de voormalige koning van Italië) zijn een aantal galerieën.

Door naar Oristano voor il pranzo de lunch. 
We nemen beiden een pane carasau, één met gegrilde vis, de ander met spada zwaardvis.
Het is inmiddels zonovergoten en 36°C; te warm om het oude centrum door te lopen. Je ziet overigens niemand op straat, alleen maar bij de eetgelegenheden.

Snel door voor de laatste twee uur reistijd. Opvallend ook nu is het geringe verkeer op de weg en het uitgestorven landschap. Sporadisch zien we een boerderij. Het is wel overal verzorgd en de wegenzujn prima.
We zien de eerste nuraghe, typisch Sardijnse prehistorische bouwsels, die waarschijnlijk dienden als toevluchtsoord. Er zijn ruim 6500 nuraghi over gebleven op Sardegna.

Eind van de middag komen we aan bij Agriturismo Terranieddas in Teulada, helemaal in het zuiden.
s Avonds maken we kennis met onze Engelse buren die een fietsvakantie houden op Sardegna. Het avondeten bij de Agriturismo is ook hier een fixed menu van Sardijnse gerechten.