Blue Zone

La colazione het ontbijt is in een grote zaal met circa 12 tafels waarvan twee gedekt. Eén voor ons, de ander voor onze Engelse buren, die straks weer op hun e-bike stappen voor een volgende etappe van hun zevendaagse fietstoer door ZW Sardegna.
Het ontbijt wordt op een dienblad aangedragen, geen buffet. Maar wel compleet met brood, toast, ham, kaas, jams, stukken meloen, yoghurt met flakes, en drie verschillende soorten dolci.

Op de royale veranda achter onze kamer hebben we prachtig uitzicht over de weiden en bergen. Jolanda doet een handwas en hangt die te drogen. Daarna lezen we wat. Het is bewolkt maar de warme wind maakt het behaaglijk. Heel relaxed met het windgeruis en vogelgetsjilp.

Voor de rubriek: "onverwachte beesten", zie de foto.

Rond middaguur vertrekken we naar Teulada voor caffè. Net als veel localen, voornamelijk mannen. Als moeder thuis il pranzo de lunch voorbereidt, ontmoeten de mannen elkaar om bij te praten en de locale wereldproblemen op te lossen.

De zon is inmiddels volop aan het schijnen. We kuieren door het verzorgde dorpje. Verschillende gebieden op Sardegna staan bekend als 'blue zone', plekken in de wereld waar mensen bovengemiddeld oud worden. In Teulada laat men dat graag weten. Banieren duiden daarop en een plakkaat aan een kerkdeur vermeldt de  12 inwoners die 100 jaar of ouder zijn. Dat is 0,37% van de bevolking; 26x (!) zo veel als NL (0,014%, bron: google).
We hebben een nieuwe missie: ontdekken waarom Sardijnen zo oud worden.

Aan de kust bij Porto Teulada nemen wij een heerlijke tonijnsalade terwijl de warme Sirocco een aangename aanvulling is op de 28° - 30°C.
Porto Teulada is een vissershaven en een jachthaven.

Eind van de middag rijden we naar Nora. Een archeologische vindplaats van resten van Phenisische bouwwerken, met de Torre di
Cortellazzo op de achtergrond.

In een supergezellige Trattoria (Rosa E Cadira) doen we ons tegoed aan onder andere de Sardijnse culurgiones en sabadas.