Sten Staden

Het zou gaan regenen vanmorgen en eind van de ochtend droog zijn. Daarom zouden wij uitslapen. De laatste ‘zou’ hebben we gedaan. De eerste ‘zou’ klopte niet helemaal. Eind van de ochtend regent het nog steeds. Niet hard, maar toch, en de voorspelling geeft aan dat het voorlopig door blijft regenen.

Het plan om een stadswandeling te maken om de mooie gebouwen te bekijken ruilen we in voor het Sundvalls Museum in het Kultur Magasinet, waar ook de bibliotheek, het stadsarchief en een koffietent zijn gevestigd.

Onderweg naar het Kultur Magasinet nemen we toch iets mee van de gebouwen door de silhouetten in de plassen op straat.

Er zijn verschillende tentoonstellingen in het museum. Degene over de wederopbouw van de binnenstad maakt op ons de meeste indruk en sluit ook aan bij de stadswandeling die we van plan waren. In juni 1888 verwoeste een felle brand de stad waardoor ruim 80% van de inwoners hun woning verloor. Vrij snel lukte het de stad weer op te bouwen. Nu met uitsluitend stenen huizen. Vandaar de naam Sten Staden, stenen stad, zoals het huidige centrum sindsdien heet. De tentoonstelling laat veel zien over die tijd.

Onderweg terug naar ons appartement in Sten Staden lopen we langs supermarkt ICA. “We hebben ze gevonden, Marjatta, we hebben ze gevonden!” Alleen, alle vijf de smaken lijken me overheerlijk. Keuzestress! Het wordt uiteindelijk de Noblesse Apelsin Crisp. Heerlijk !

Halverwege de middag stopt de miezerregen en lopen we alsnog de stadswandeling. De route leidt langs 35 van de meest markante gebouwen in Sten Staden. Te beginnen bij ons om de hoek. Het voormalige Hôtel Knaust, tegenwoordig Elite Hotel. De wit marmeren trappen met rijk gedecoreerde ijzeren relingen zijn bijzonder, op elk van de drie etages. De platforms zijn rijkelijk versierd met kroonluchters en schilderingen. Het straalt grandeur uit. 

Als we het pand verlaten staat voor de ingang, onderaan het vijf treden hoge kleine bordes, een oud echtpaar. Hij staat kromgebogen achter zijn rollator en zij is niet veel groter dan de twee grote rolkoffers, waarvan één aan elk van haar zijde staan. Zij kijkt naar het bordes met een blik van ‘hoe dan...?’. Ze zoekt vertwijfeld naar een lift of iets dergelijks. Die is er niet. 

Haar blik wordt wanhopiger: ‘hoe krijg ik de koffers binnen?’  Voordat ze echt in de gaten heeft wat gebeurde, hebben Jolanda en ik elk een koffer de hotellobby in gebracht, waarna ik de rollator ook naar binnen breng. “We are tourists… from Holland”  meld ik haar. “Thank you so much”  hoorden we nog diverse keren toen we al twee panden verder liepen.  

In het ‘Build-Olle-House’ is tegenwoordig restaurant Invito gevestigd. Het interieur is sfeervol en prachtig. Foto’s van verschillende celebraties die er gegeten hebben sieren een hoek van de wand.

De Noorse muzikale Snor van gisteren staat op Esplanaden weer te blazen met zijn vrienden uit Trondheim. Een vriendelijk intermezzo bij dit sombere weer. Na twee vrolijke deuntjes vervolgen we de route.

Overal in de stad staan draken beelden, veelal in kleuren van een sponsor. Ook bovenop het grote Hirschka Huset is een koperen windvaan met de afbeelding van een draak. De draak is het symbool die de stad moet behoeden voor nieuwe branden.

In de neogotische Adolf Gustav kyrka blijkt een belijdenis-dienst aan de gang. Zachtjes nemen we achterin plaats. De ijverige koster die op de laatste bank voor ons zit, komt naar ons toe en drukt ons de liturgie en psalmboek in de hand. Hij slaat de liturgie open en wijst waar de dienst op dat moment is. Zodra hij opstaat om de collectezakken op te halen, sluipen wij zachtjes de kerk weer uit.

Als we in de buurt van het centraal station komen lopen we daarheen om informatie in te winnen over het vervoer wat we morgen willen. Maar daarover later.