Vi ses senare Sverige

Na het ontbijt brengen we de laatste bagage naar de auto, checken uit en lopen over het strand naar de pier 400 meter verderop. Ook hier weer faciliteiten om te recreëren: een houten vakkenkast staat aan het eind van de pier om kleding en handdoek op te bergen als je wil zwemmen. Er is keurig een trap aangebracht om de Oostzee in en uit te kunnen. Twee mensen trotseren het koude water.
We lopen terug en nemen bij het hotel een koffie en genieten voor de laatste keer van het uitzicht.

Vi ses senare Sverige  Tot ziens Zweden.
We verlaten het mooie land met de overweldigende natuur. Niet alleen qua hoeveelheid bomen - 62,5% van het landoppervlak bestaat uit bomen, na Finland het 2e land in Europa (NL 9,7%) - maar ook qua meren, hiking, het buitenleven. Bijzonder gaaf te zien hoe Zweden het buitenleven, de natuur beleven en respecteren. Alle jaargetijden. De wintersporten, het hiken met bepakking, gezamenlijk naar picknickplaatsen en eten grillen. Regent het? Gewoon je capuchion op doen. Overal zijn in de natuur faciliteiten gemaakt om te recreëren: schuilhutten in het bos, picknickplekken met een grilrooster compleet met hout en kranten om het vuur aan te maken, de houten vakkenkast op de pier in zee, de vele wandelroutes, en nog zoveel meer.
Het is opvallend hoe verzorgd, netjes en gedisciplineerd dit land is.

We hebben genoten. Allereerst van en met familie. Midsummar en ‘worstje grillen’ zullen we nooit meer vergeten. Nogmaals dank voor de gastvrijheid.
Ook genoten van prachtige wandelingen, van mooie steden, van het eten, en van de vriendelijke Zweden. 
We komen terug.

De Öresundsbron, de 17 km lange brug over de Sont, die Malmö (Zweden) met Kopenhagen (Denemarken) verbindt. Dinsdag 17 juni, op de heenreis voeren wij er onderdoor met de ferry Finnswan. Nu rijden we er overheen. Het is schitterend weer en we hebben prachtige vergezichten. Toevallig is de Finnswan net onder de brug door gevaren richting Duitsland. Het laatste deel naar Denemarken is door een tunnel.

Even na 12 uur zijn we bij CPH Studio Hotel, op het eiland Amager, onderdeel van Kopenhagen. Omdat de beschikbare parkeerplaatsen van het hotel beperkt zijn, willen we voor inchecktijd van 15 uur (lees: voor andere nieuwe gasten) de parkeerkaart halen, want op-is-op. Er blijken nog (maar) vier plaatsen beschikbaar, dus missie geslaagd. Sterker: we kunnen zelfs al de kamer in.

Metrostation Øresund is nog geen 5 minuten lopen van het hotel. Om 14 uur stappen we metrohalte Nørreport uit, en stappen we de binnenstad van Kopenhagen in.
Langs Rosenborg Slot, waar de koninklijke kunstschatten tentoongesteld worden. Aan de andere kant van de straat is de Duits gereformeerde kerk. We gaan daar binnen. Een man spreekt ons aan in het Nederlands. Blijkt ene Jan Jansen te zijn, geboren in de provincie Groningen nabij het Duitse Emden. Hij woont al 60 jaar in Kopenhagen en is gids in de kerk. Hij vertelt er het een en ander over.

Even verderop in de Gothersgade is Det Danske Filminstitut met een rooftop-bar, daar gebruiken we een ginger-lime-lemonade en kijken over de stad heen.
Via het mooie plein Kongens Nytorv bereiken we Nyhavn. Een gracht met schitterend gekleurde huizen. Het is er enorm druk, de terrassen zijn goed gevuld.

We komen langs Amalienborg paleis, waar de huidige koning Frederik X woont en werkt. Als hij er is. Er wappert namelijk geen koninklijke vlag, dus de koninklijke familie geniet waarschijnlijk van een koninklijke vakantie. Er is wel bewaking, geüniformeerd uiteraard, met hoge bont(?) mutsen. Oefff… wat zal dat warm zitten met dit weer. Een wachter vertelt dat ze telkens twee uur dienst hebben.

Ons doel is hèt symbool van Kopenhagen: Den Lille Havfrue, De Kleine Zeemeermin. En klein is ze, nog geen meter hoog. Zittend op een rots in de Hønsebroløbet. Toeristen dringen om een plekje voor een foto. Rondvaartboten varen af en aan. Voor dat ene metertje beeld. Ze heeft niet eens kleren aan. Arme ziel.

Er tegenover ligt Kastellet, een militair terrein met rode huizen, op één gele na. Er is ook een oorlogsmonument. Het vreemde is dat men van een kant zo het terrein op kan wandelen en aan de andere zijde staan militairen bij een slagboom, met geweer met bajonet. Ik vroeg een van hen of de collega’s aan andere zijde gedeserteerd zijn, pauze hebben, of staat de achterdeur gewoon open? Dat laatste blijkt het geval.

Buiten Kastellet staat Gefionspringvandet, een bronzen fontein uit 1908 met de Noorse godin Gefjon die de zee ploegt met vier ossen.

Bij Café Oscar nemen we iets te eten. Een tafel naast ons zitten twee dames. We raken in gesprek en ze geven ons tips wat we morgen beslist moeten zien van Kopenhagen.

Terug richting metro blijkt bij Nyhavn een live optreden van een band die sambamuziek speelt. Erg gezellig. Via Metrostation Kongens Nytorv zijn we na drie haltes weer bij Øresund op Amager. De metro’s rijden zonder menselijke besturing. Geheel automatisch of op afstand. Bijzonder om helemaal voorin te zitten, zie het filmpje. Ook worden perrons met glazen wanden en deuren voorzien waardoor niemand op de rails kan vallen.