Finnswan

Geen Zweedse zwaan, maar een Finse zwaan, de Finnswan, is één van de schepen die de vaarlijn Travemünde – Malmö verzorgt. De Finnswan maakt deel uit van de vloot van rederij Finnlines. Ook TT lines verzorgt deze overtocht, maar die maakt een tussenstop in Rostock en duurt daardoor langer.

Het boarden verloopt soepel. We zijn ruim voor de afvaarttijd van 10.00 uur aan boord.
De Wallenius Sol glijdt weer voorbij. Het 'verhaalt' naar de kade naast ons om extra containers te laden. Gisteren, vanaf de Priwallpromenade, leek het schip uit Göteborg gigantisch. Vanaf "onze" Finnswan kijken we erop neer. De Finnswan is een 12 decks ferry, en daarmee veel groter dan het containerschip.
De Finnswan is in 2007 in Ancona Italië gebouwd. Toch weer een beetje Italiaans gevoel.

De afvaart tussen de oevers van Lübeck-Travemünde en Priwall is prachtig. De zon beschijnt de westoever tientallen meters onder ons: de mooie witte huizen met rode daken; de terrassen die klaargemaakt worden voor bezoekers en de volle pont die geduldig wacht met overvaren tot de Finnswan voorbij gegleden is. Ons hotel ligt aan de oostkant en is minder goed te zien omdat we tegen de zon in kijken.
Op het brede strand van de Hansestad staan honderden strandstoelen in de stralende zon geduldig te wachten op de badgasten.

Tussen de zeilboten door varen we de Oostzee op.
We proberen een steentje bij te dragen aan Rutte's NAVO-top volgende week, door Russische vissersboten te spotten. Maar helaas... we kunnen hem dit succesje niet aanbieden ☹  

Het monotone en repeterende gestamp van de scheepsmotoren, de kalme golfslag van de zee en de warme zeebries maken rozig.
Rond het middaguur zoeken we de loungestoelen op. Veertien gemak-stoelen om even lekker onderuit te zakken. Het lukt om een heerlijke powernap te doen. Zelfs Jolanda heeft even de slaap kunnen vatten, en daarnaast een half boek uitgelezen op de e-reader.

Er heerst een rust aan boord. Mensen zitten aan de picknicktafels op de decks, te genieten van het uitzicht over de rustige zee met her en der een wit zeil, van de aangename temperatuur en de zachte bries. Of men heeft in de salon plaats genomen aan één van de vele zitjes en is aan het lezen, aan het dommelen; er is zelfs een halve zool aan zijn blog aan het schrijven. De Finnswan kan maximaal 554 passagiers vervoeren, slechts een fractie daarvan is aan boord. Overdag is het altijd rustig zegt de barman. De avond- en nachtboot zijn drukker.

We varen tussen een windmolenpark op zee en het Deense eiland Møn met steile krijtrotsen aan diens oostkust. We varen dicht onder de kust langs. Niet zo dichtbij als de Costacurta pleegde te doen, maar dichtbij genoeg om de schapenkoppen te kunnen tellen. Nou ja…, met mijn 600 mm telelens dan.

Uiteindelijk komt ook de Zweedse kust in zicht.

Indrukwekkend is de Øresund, de 17 km lange brug over de Sont, die Kopenhagen (Denemarken) met Malmö (Zweden) verbindt. Het heeft twee deklagen, de onderste voor het treinverkeer, de bovenste voor voertuigen. We varen nu ónder de Øresund door, waar we op de terugreis juist óver deze brug willen rijden.

Op de geplande tijd van 19.15 uur zitten de circa 162 zeemijlen (ongeveer 300 km) erop en meren we aan in de haven van Malmö. Een kwartier later rijden we op Zweeds grondgebied.

De eerste aanblik is weids en mooie roodgeverfde boerderij schuren.

Na twintig minuten rijden arriveren we bij Western Hotel 23 in Löddeköpinge.

Morgen de echte kennismaking met Zweden.