Kleine jongen

   “Kleine Jongen,, je bent op deze wereld

   Dus zal je moeten vechten, net als ik…”

Het lied van André Hazes gonst nog na door onze hoofden. Het is zondagochtend half tien, het ontbijt hebben we net achter de kiezen als we buiten aan de tafel aan de koffie zitten. Duf en moe.

Duf en moe na een enerverende dag, een avond op de dansvloer en een nachtelijke thuiskomst van het bruiloftsfeest van Gaby & Lennart. Het was bijzonder deze twee jonge prachtmensen elkaar het jawoord te zien geven, in bijzijn van dochtertje Livia, familie en vrienden. Het was perfect georganiseerd op een mooie locatie aan het water bij Almere.

   “Kleine jongen…

   Dit leven gaat voorbij

   Er is zo weinig tijd, dus leef want jij bent vrij

   Maar doe het wel verstandig, oh, maak de mensen blij

   Dan zul je echt gelukkig zijn”

Eén van de zangers tijdens de feestavond van de bruiloft haalde Lars, vader van de bruidegom, en zijn zojuist getrouwde zoon Lennart naar voren en gedrieën zongen ze luidkeels dit lied. Het was één van de aandoenlijke momenten van de bruiloft.

Duf en moe. Terugkijkend op een prachtig feest.

We brengen eerst wat potten met planten naar Jeroen & Myrthe, die ze de komende weken water zullen geven, en nemen van hen en Daan afscheid. Daarna een bakkie doen bij Rutger, Babs en de meisjes. Die nemen oma Jolanda meteen in beslag om te spelen. Ze zijn met elkaar al snel in een heel andere werkelijkheid.

Dan moeten we echt het brood proberen wat Rutger met de net aangeschafte broodbakmachine heeft gemaakt. Het smaakt heerlijk. Na de lunch halen we enkele boodschappen voor de komende reisdagen.  En dan eindelijk inpakken.

Duf en moe. Maar met veel zin om op reis te gaan.

   “Dit leven gaat voorbij

   Er is zo weinig tijd, dus leef want jij bent vrij“

Zo is het maar net. Carpe diem. Pluk de dag. Zelf de slingers ophangen. En meer van zuks.

Eind van de middag zit het meeste in de auto en ligt de rest klaar, zodat we morgenochtend op tijd kunnen vertrekken.

Nog één nachtje slapen.