Bergby

We nemen buslijn 141 naar de halte in Matfors waar we gisteren geëindigd zijn. We vervolgen vanaf daar de pelgrimsroute S:t Olavsleden. Na de ruim 33.000 stappen van gisteren gaan we verder.
Het lopen gaat wonderwel goed, ondanks de zere voeten gisteren.
We wandelen langs de rivier Ljungan. Voor kilometers lang. Eerst aan de zuidzijde en bij Fanbyn de brug over naar de noordzijde.
Gisteren kwamen we geen meelopers tegen, maar vandaag volop.
Uit Frankrijk, Zweden (uiteraard), maar ook uit Canada, zelfs Peru. Die man draagt zo'n gekleurde poncho en speelt panfluit. Het maakt het erg gezellig en af en toe dansen we met z'n allen achter de fluitende Peruaan. Dat ontaardt in een internationale polonaise op wandelschoenen...

Toen werd ik wakker.... buiten wordt een container met veel kabaal in een vuilnisauto leeg gekieperd.

Terug in de echte werkelijkheid. Het is 07.00 uur. We verblijven in het Continental Apartment Hotel, midden in de wijk Sten Staden met haar prachtige gebouwen. Maar ook met straatgeluiden dus; dat hoort er dan bij. Het appartement is zeer royaal. Een Kingsize bed, waar we heerlijk op slapen. Een verhoogde tafel, met aan weerszijde een barkruk om aan te eten, de blog bij te werken of een spelletje Skip-Bo te spelen. En er hangt een tv, die niet aan is geweest. De tussenruimte is een keukentje, dat toegang geeft tot een zithoek met twee heerlijke stoelen, en nog een tv (ook niet aan geweest). Aan deze ruimte grenzen de royale badkamer en het halletje met de voordeur. En dat alles voor nog geen € 56 per nacht.

We halen de auto uit de City-P (3 dagen overdekt voor totaal € 14) en laden alles in. Voordat we weggaan, lopen we nog een rondje door Sten Staden. De zon schijnt volop en de fraaie gebouwen krijgen daardoor meer kleur.  

Tien meter naast ons appartement is Café Sundsvall Chocolate House gevestigd, op een hoek. We hebben enkele keren voor een dichte deur gestaan, maar nu móet het er van komen. Een sfeervolle gelegenheid, waarbij één van de bordjes aan de muur een treffende tekst heeft: “We don’t have wifi, talk to each other. Pretend it is 1995”.  Eigenaresse Anne-Lie is zelf chocolatier. Naast allerlei verpakte chocolade en kadoverpakkingen heeft ze twee vitrines vol bonbons. Heel veel soorten en smaken. Allemaal lijken ze even lekker. “Just start at the top left…” suggereert ze met een glimlach. Hoe verleidelijk ook, dat wordt toch echt teveel van het goede. Voor Jolanda bestel ik de meest donkere bonbon bij de koffie, en zelf neem ik er toch stiekem twee: pistache en mocca.

We trekken zuidwaarts. Voordat we naar de nieuw geboekte accommodatie gaan, willen we Gävle bezoeken. En dan specifiek Gamla Gefle, het oudste deel van de stad.

Onderweg nuttigen we de ’s morgens klaar gemaakte broodjes op rastplats Ångersjön aan het gelijknamige meer. Aan een picknicktafel tussen de berkenbomen genieten we van het prachtige uitzicht.

In Gävle blijkt parkeren een probleem. Niet zozeer het vinden van een parkeerplaats, dan wel het betalen ervoor. In een parkeergarage lukt het niet de benodigde gedownloade app aan de praat te krijgen. Bij twee andere parkeerplaatsen weigert de automaat stelselmatig onze passen en creditcard. Ten langen leste hebben we de auto op het terrein voor bezoekers van de ‘Staffans kyrka’ neergezet. Ik hoop dat ons dat wordt vergeven.

Gamla Gefle is kleiner dan we dachten. De gekleurde kleine houten huisjes aan straatjes met kleine keitjes zijn voor een deel wel aan een schilders-opknapbeurt toe. Er blijft gelukkig nog wel genoeg over om van te genieten.

Door naar onze bestemming van de komende dagen: Hedenstugan B&B Hotel in Bergby, in een bosrijke omgeving. Het kleinschalige hotel wordt gerund door Stef van Heeteren. Overigens, zijn moeder blijkt in Alkmaar te wonen. Normaliter kookt hij ook voor gasten, maar vanavond niet. Op zijn aanraden rijden we 13 km verder, naar Axmar Brygga. Een visrestaurant aan de Botnische Golf. Wat een geweldige locatie. We kijken uit op diverse eilandjes, alle begroeid met bomen. Tussendoor zien we af en toe het oneindige water van de zee. Ondanks de afgelegen plek, is het druk in het restaurant. De zalm smaakt verrukkelijk, en daar zal de Riesling, de entourage en uiteraard het gezelschap, absoluut aan bijdragen.