Sa Mandra

ESPERIENZA

De tegenover gelegen Agriturismo Sa Mandra is van dezelfde eigenaren als de Agriturismo Inghirios waar wij verblijven. Gabriella attendeert ons op het concept van de keuken van Sa Mandra. Uitsluitend Sardijnse gerechten en ingrediënten.
Door de jaren heen heeft het restaurant diverse goede vermeldingen gekregen. In 2024 is Sa Mandra opgenomen in de Michelin gids Italia als Bib gourmand (prima kwaliteit voor gematigde prijs).

Het verhaal is even bijzonder als succesvol. In 1993 kochten Mario en Rita Pirisi een stuk land om schapen (pecare) te houden. Mario ervaarde echter dat de prijs voor de schapenmelk in zijn ogen te laag was, waarop ze samen zelf pecorinokaas zijn gaan maken, wat uiteindelijk uitmondde in een bedrijf dat naast de schapen ander vee houdt, groentes en kruiden kweekt, een fameus restaurant met overnachtingsmogelijkheden heeft, enz..
Er is een openlucht museum over Sardijns agrarische historie, met veel attributen. En een educatief centrum om de locale jeugd bekend te maken met de Sardijns agrarische tradities.

80% van de gerechten komt van het eigen bedrijf, de andere 20% van boeren uit de omgeving van Alghero. Men bereidt op Sardijns traditionele wijze.
Beide zoons en dochter werken in het familiebedrijf. Inmiddels zijn ook kleinzoons en de kleindochter er bij betrokken

Gabriella begeleidt ons naar Sa Mandra. Het pad af van Inghirios en de weg recht oversteken naar de personeelspoort van Sa Mandra. "Passaggio segreto" zegt Gabriella, geheime doorgang; we staan binnen een minuut in het restaurant. Zij geeft ons een rondleiding door het openlucht museum en laat zien hoe de varkens aan het spit op Sardijnse wijze minimaal vijf uur geroosterd worden.

De Sardijnse ervaring is fenomenaal. De setting is perfect, we zitten in het buitendeel tussen de Sardijnse agrarische apparaten. De klantvriendelijkheid is top. En het eten is bijzonder smaakvol. Het is een 'fixed menu', er is geen kaart om te kiezen.

En het is veel:
De basis is 'pane carasau' een flinterdunne hard gebakken soort brood dat herders vroeger mee namen als ze met de schaapskudde het land op gingen.
Als 'antipasti' krijgen we ELF verschillende gerechten, successievelijk opgediend.
Er volgen TWEE pasta's als 'primi'' en TWEE gerechten als 'secondi'. Een salade als 'contorno' (bijgerecht).
Het wordt afgesloten met DRIE 'dolci', limoncello en thee of koffie.

Zie de foto's en collages met de bijschriften.

Pecorino (schapenkaas) is een rode draad tussen de gerechten' in diverse stadia van rijping, gerookt, als creme, 'fresca' (jong en lichtzuur), in- en over de pasta's.

Alles smaakt OVERHEERLIJK.
Buiten, in een heerlijke temperatuur, in een traditionele omgeving.
Dit is zo'n GEWELDIGE ervaring!

DONKER
In de wetenschap dat een wandeling goed is voor de spijsvertering en het maar vijf minuten lopen zou zijn naar Inghirios, zijn we terug via de reguliere uitgang gegaan.
Over de grote parkeerplaats. Die blijkt echter onverlicht. Pikdonker. Als er een auto op de weg voorbij raast, beschijnen de koplampen in een fractie van een seconde de uitgang. Beducht op italiaanse kuilen schuifelen we die kant op, elkaar stevig vast houdend.
Vervolgens lopen we over de straat aan de linkerkant. Het is aardedonker, geen straatverlichting, geen maanlicht door de bewolking en geen schijnsel van Sa Mandra door de bomen en het dichte struikgewas. Op één lamp na: in de verte van de 'passaggio segreto'. Dat is ons richtpunt. Eerst voorzichtig aftasten of er een greppel naast de weg ligt, zodat we zonder problemen van de weg kunnen stappen als er een tegenligger aankomt. Dat gebeurt onderweg één keer. We duiken in de berm en zien door de koplampen dat verderop geen obstakels op de weg zijn en stappen stevig door naar de opgang naar Inghirios.