Rocce Rosse

Het ontbijt is op de ruime veranda van het hotel. Tussen de bomen door uitkijkend over de bergen. Een buffet met alles er op en er aan.

We rijden naar Tortoli. Door de deuropening van Vittorio Emanuel 18 zien we een man werken aan een aardewerk bord. In de galerie hangen voornamelijk maskers. "Mascere Carnevale?"  vraag ik hem. Nee..., niet de bekende Sardijnse carnavalsmaskers, maar kunstwerken. Ze zien er fraai uit. Hij poseert welwillend voor enkele van zijn werken. Als we tijdens het gesprek melden dat we uit Holland komen, noemt hij Van Gogh's naam zachtjes en met respect. Hij wordt zelfs emotioneel, zijn ogen worden vochtig en zijn woorden stokken. Vanwege het pointillisme en divisionisme van zijn werk?, vraag ik hem. Nee, reageert hij, hij heeft de Mangiatori di Patate de Aardappeleters gezien in Rome. Hij loopt naar de andere kant van zijn galerie en haalt uit een stapel maskers een donkerbruin exemplaar. Dat lijkt sprekend op één van de figuren uit Van Gogh's meesterwerk. Weer wordt de kunstenaar emotioneel. De exacte reden van zijn gemoedstoestand haal ik helaas niet uit zijn verhaal.
We nemen hartelijk afscheid.

We rijden door naar Arbatax, aan de kust. Beroemd om 'Le Rocce Rosse', de Rode Rotsen. Het is bijzonder hoe enkele formaties rode rotsen zij ontstaan tussen verder louter grijze rotsen.
Er zal een logische verklaring voor zijn.
Rond de 'Rocce Rosse' staan 'steenmannetjes', stapels stenen, oorspronkelijk in de bergen bedoeld als bewegwijzering zodat men bij slecht weer de paden makkelijk terug vindt.

We willen naar Capo Bellavista. Een vuurtoren bovenop een berg. Zoals de naam al doet vermoeden zou het uitzicht formidabel zijn. Maar halverwege bergop blijkt de weg te zijn afgesloten vanwege Zona Militare, militair gebied. Verboden doorgang, Verboden fotograferen en meer van zuks.

Bij de Eurospin halen we wat te eten voor vanavond, dat wij bij zonsondergang aan de Rocce Rosse willen nuttigen. Vijf artikelen geeft een giga-lange kassabon. Als je bij Eutospin drie keer boodschappen hebt gedaan, kan je jouw woonkamer behangen met de kassabonnen.

Bij Abba 'E Murta duiken we het zwembad in. Heerlijk verkoelend. Opgedroogd op een ligbed lezen we wat of vallen in slaap.

Begin van de avond rijden we weer terug naar Rocce Rosse in Arbatax. Tas met etenswaar en drinken mee.
Het is aanzienlijk rustiger bij de Rode Rotsen. Tegen zonsondergang komen meer mensen kijken. En inderdaad, de rotsen worden "roder" bij het ondergaan van de zon.