Utsikt -Uitzicht

De treinreis naar City verliep vlekkeloos. We krijgen het te påkken. Als je ‘t eenmaal weet is ’t simpel (eindelijk).

Bij konditori Café Nova aan Järntorget nemen we een fika, een koffie met een vegan chokladboll  en een piepklein stukje blåbär paj (blauwebessentaart), met vanillesaus; dat laatste omdat de bediende zo aandrong.
Vóór ons bestelt een engels sprekende man een flinke koek. Zijn vrouw kijkt hem vragend aan en zegt streng: "Again? This is the second one in two days!" terwijl ze haar glas rosé van de toonbank pakt. "Shall I say howmany wines you drank the last two days?"  reageert hij. Snel zoekt zij hun tafeltje op het terras.

Utsikt (1)
Op het eiland Södermalm gaan we met de ‘Katarinahissen’ 38 meter omhoog. Vanwaar we een prachtig uitzicht hebben over het oude deel van Stockholm. De liftschacht zit vooraan het looppad en belemmert daardoor helaas wel een volledig panorama.

Utsikt (2)
Tweeënhalve kilometer westwaarts is Skinnarvikasberget, een grote rotsberg met wederom een prachtig uitzicht. De eilanden Gamla Stan en Kungsholmen liggen van hieruit vooraan. Op Kungsholmen zien we het karakteristieke Stadhuis met donkerbruine stenen. Het heeft qua vorm veel weg van een kerkgebouw. Ook Norr Mälarstrand, de boulevard met mooie statige gebouwen is prachtig van hieraf. De wijken daar achter zijn ook goed zichtbaar. In de verte zien we het hoge gebouw van wat ons appartementhotel moet zijn.

We zitten aan een picknicktafel te genieten van het uitzicht. Een -naar later blijkt Pools- gezin neemt achter ons op de rotsen plaats. Moeder vindt het nodig om van elk van de drie kinderen een foto te nemen met Stockholm op de achtergrond. Dat gaat op een manier van een drill-sergeant. Verstaan doen we het uiteraard niet maar aan de reacties moet het iets zijn in de trend van: Nella! Schouders naar achteren! Nella! knieën bij elkaar! Nella je linkerhand iets verder naar links! Nella! NELLA! Lachen Nella! Lachen! NELLA!  Enzovoort, enzovoort. Hetzelfde ritueel herhaalt zich bij Kaja en haar zoon.

De familie nestelt zich vervolgens op de rots voor ons. Moeder reikt mij haar mobiel aan met de gebiedende woorden "Can you take picture!"  Voor ik kan reageren zit ze al naast de familie geforceerd te glimlachen.
“So..., your are the chief?" vraag ik. Haar man lacht minnetjes "The captain"  mompelt hij. Ik maak een paar kiekjes.

Utsikt (3)

Bij Pasti's aan Köpmantorget gebruiken we koffie en een biertje.
Groepen toeristen trekken voorbij. Indiërs, Chinezen, Amerikanen, en vele vele andere nationaliteiten. Gidsen vertellen het verhaal van ‘Sankt Göran och draken’, bij het beeld op het pleintje.
Een chinees meisje moet plassen en duikt met moeder een restaurant binnen. Als de gids van de groep verder wil, attendeert iemand de gids op de toiletterende reisgenoten. Maar de gids wil door. Tijd is geld. Ze wijst met haar paraplu richting Stortorget, 'daar gaan we heen', en vertrekt met de groep. De medetoerist moet moeder met uitgeplast kind maar opvangen en meenemen.

Aan de overkant zit een grijze man, die zijn haar in een knot draagt. Opvallend. Wat is dat toch met oudere mannen en grijs haar?

Zo heerlijk om de wereld om je heen gade te slaan terwijl je rustig en comfortabel zit met een koffietje of een biertje in de hand.