Line 80

Als je ’t eenmaal weet is ’t simpel.
We nemen weer pendeltåg lijn 43 naar het centrum. We gaan weer een normale, een lange steile en een gewone roltrap omhoog. En slaan zoals gebruikelijk bij de Vasagatan rechtsaf. Na dertig meter bemerken we.... verkeerd!
We moeten de àndere kant op richting Gamla Stan. Hoe dan ?! Er blijken meerdere uitgangen Vasagatan, en wij hebben die links in plaats van rechts genomen. Alles lijkt ook op elkaar.
Als je ’t eenmaal weet is ’t simpel. Wordt vervolgd.

We hebben de laatste tijd veel gelopen dus besluiten we vandaag de färja ferry te nemen die het langste traject vaart. Dat is line 80 van rederij SL, die vertrekt van Nybroplan in de wijk Östermalm en doet een twaalftal haltes aan op diverse eilanden. Om bij het vertrekpunt te komen is het tien minuten lopen vanaf het Kungliga Slottet, het koninklijk paleis.

We lopen via het fraaie plein Stortorget om te zien hoe de ochtendzon het plein belicht.

De afvaart geeft een bijzonder mooi aanzicht op de kade van Strandvägen. Als de boot de bocht neemt om Djurgården heen, zien we ook Gamla Stan prachtig liggen. Bij de wijk Södermalm aan de overkant is veel hoogbouw in de stijl die doet denken aan voormalige pakhuizen. Diverse hotels hebben grote panden in gebruik. Er liggen enkele trendy bars/restaurants aan de kade, de loungemuziek galmt over het water als we vlakbij kort aanmeren bij een halte. Een heerlijk sfeertje. Ook de wind over het water is verkoelend want ook in Stockholm loopt de temperatuur op, tot uiteindelijk 29°C.

Zeilboten, ferry’s, speedboten, zelfs jetski’s zorgen voor een druk waterverkeer. We steken het water weer over naar Mölna. Naast de hoogbouw aan het water (slechts sporadisch staat een huis) staan daar enkele torenflats met royale balkons. Wat zullen die een mooi uitzicht hebben. De balkons zijn alle voorzien van schuifbare glaspanelen. Dat moet wel tegen de wind en ’s winters de sneeuw.

Dan volgt een minder interessant deel bij de kades voor cruiseschepen en grote ferrys, grote opslagtanks met pijpleidingen, en een Amerikaans oorlogsschip. De laatste halte Ropsten is onder een brug. Het is niet aantrekkelijk hier even uit te stappen, dus varen we dezelfde route direct mee terug. Na twee uur en een kwartier meren we weer aan bij Nybroplan. Een relaxed tochtje.

We zoeken de Saluhall in de wijk Östermalm op. Een foodhall die er prachtig uitziet. Keurig verzorgde ‘stallen’ in een fraaie hal. We nemen smørrebrød räkor i trängsel, roggenbrood met een berg garnalen. Heerlijk.

De terrassen, restaurants en het publiek zijn in deze wijk chique. Het theater staat hier en Louis Vuitton en Prada hebben hier hun winkels. Ook zien we enkele grote bankgebouwen.

We gaan vervolgens naar de Riddarholmen kyrka. Eén van de oudste nog bestaande gebouwen van Stockholm. Gesticht in 1270 in combinatie met het Franciscaner klooster. Begin 14e eeuw is het afgebouwd. Later deed het dienst als kerk. Vanaf 1807 werd het uitsluitend grafkerk voor Zweedse koningen.
De eerste koning die hier ligt is Koning Magnus III Ladulås (1290). Er zijn een aantal kapellen, elk voor een eigen vorstenfamilie, de Gustav’s, Carolean en Bernadotte, waar de huidige koninklijke familie toe behoort. Overal hangen wapens van de overleden koninklijke familieleden en andere aristocraten. Indrukwekkend.

We kuieren weer naar Stortorget, het levendige plein achter Kungliga Slottet. Bij Kaffekondor bestellen we twee koele jus d'orange en genieten we van het mensen kijken: de peuter in de kinderwagen die gefascineerd blijft kijken naar de twee jonge cellisten; het vrolijke gezichtje van het jonge meisje met een te grote rode Paddington-hoedje; de man met witte pet en giga witte snor; de moeder in zwart witte jurk die maar heen weer rent zoekende naar een plek op een terras en de tienerdochter die er nonchalant achteraan sjokt; de grote hoeveelheid Chinese toeristen. En zo meer.

Aan het Järntorget nemen we Geitenkaas salade en Zweedse kroppakor, aardappel met varkensvlees er in met spek, lingonbessen en salade.

Als je 't eenmaal weet is 't simpel. Om fouten te voorkomen lopen we naar Vasagatan en dan de ingang bij Bishops Pub. Zoals we de eerste keer naar het centrum zijn gekomen. Een korte roltrap, dan een héééle lange en weer een korte naar spår 3 en 4. Het gaat in één keer goed !  Als je 't eenmaal weet is 't simpel. zucht...

Al met al hebben we toch weer 11 kilometer gelopen.

De zon gaat onder boven Stockholm.