Een hartelijke weerzien

Ze kwamen weer aangeschuifeld. Een echtpaar rond 75 - 80 jaar. Zij is klein, loopt ietwat gebogen, kort grijs haar en sportief gekleed met haar sneakers en hippe vest. Hij is gedistingeerd; net als gisteravond bij het diner draagt hij een donkerblauw kostuum met wit overhemd, zwarte stropdas met dasclip en wit pochet. Gebruind gezicht met grijs haar en een Wiegel-brilletje, waarachter lichte, sprankelende ogen. De glimmend zwarte schoenen completeren het geheel. Hij loopt ook enigszins gebogen en schuifelt, of beter gezegd: sloft zich vooruit.
"Good morning" begroet ik hen als ze onderweg naar het ontbijtbuffet onze hoge tafel voorbij sloffen. "Morning"  groet hij beleefd terug en vraagt vervolgens "from England...?"  "No, we’re from Holland. And you?" "Sweden"  antwoordt hij en geeft me een vriendelijke tik op de schouder.
Ze schuifelen door naar de scrumbled eggs.

Borgen Home Hotel is een fijn verblijf. Het ademt sfeer. Het is in 1891 gebouwd, geïnspireerd op het nabij gelegen Slott. Als eerste vestigde Örebro Sparbank zich in het pand. Daarna deed het dienst als woning van  schrijver Hjalmar Bergman, vervolgens als hoofdkwartier van de krant Nerikes Allehanda (1934 - 2013) en vanaf 2016 als hotel.
Diverse attributen duiden op het verleden van het gebouw, zoals typemachines en de kluisdeur in de eetzaal.

We wandelen door het centrum van Örebro en bezoeken de St Nicolai kyrka. Ook het Slott bekijken we van binnen. Er zijn daar diverse tentoonstellingen. Onder andere over de geschiedenis van het kasteel en diens bewoners zoals Hertog Karl. Hij was de jongste zoon van Gustav Vasa, de stichter van het huidige Zweden.
De tentoonstelling over heksen, mysteries, fantasieën en trollharen -tovenaarshaas is soms griezelig, luguber zelfs. Die sfeer wordt versterkt door de passende muziek. Ik ben benieuwd hoe jeugdige bezoekers slapen vannacht.

We starten de laatste etappe naar Arbrå, de woonplaats van Rinus & Marjatta. Via Västerås en Uppsala rijden we noordwaarts. Bomen, bomen, en bomen. Indrukwekkend prachtige natuur. In de berm staan geregeld lupines in bloei, velden in de kleuren lila, roze en wit gemengd. Schitterend.
Door diverse wegwerkzaamheden duurt de reis langer dan gepland. We arriveren rond kwart over vijf in Arbrå.

Het is een hartelijk weerzien met Rinus en Marjatta. Ontzettend leuk om hen nu in de eigen woonplaats te mogen ontmoeten. Chris Groeneweg, al sinds de jeugd een vriend van Rinus, logeert ook bij hen. Een alleraardigste man.

Marjatta heeft heerlijk gekookt. Na het eten vertelt zij het ‘programma’ van morgen, de traditie van Midsommar, maar daarover morgen meer.

Daarna komen de herinneringen los. De belevenissen aan de Sloterweg, oppassen op de anderhalf jaar oude Jolanda, de TT met Streuer en Schnieders, willen emigreren naar Canada, maar in Zweden belanden. Beurtelings afdrogen met Arie, maar die kneep er geregeld tussenuit om te voetballen, zodat Rinus er wéér voor moest opdraaien, en zo meer, en zo meer.

Een gezellige avond.