Giardino della Minerva

We plannen een relaxte dag, in de omgeving van onze B&B.

Door de smalle straatjes van het oude centrum lopen we naar Giardino della Minerva, in het hart van centro storico. Het is een tuin uit de 12e eeuw en bevat zes niveau's met planten en kruiden. Veel medicinaal. Door de verschillende niveaus heeft men een slimme manier van irrigeren kunnen aanleggen. Handig in deze streek waar het zomers heel warm kan zijn.
Begin 14e eeuw heeft de toenmalige eigenaar Matteo Silvatico exemplaren van exotische planten in de tuin geplant. Daarmee werd het een voorloper op de Europese botanische tuinen.

Het uitzicht vanaf de 'Giardino' over de oude stad en richting zee is prachtig.
Maar eerst een caffè, daar zijn we wel aan toe. Dat hebben ze dus niet. Alleen maar gezonde, biologische drankjes.
Jolanda neemt 'Silvatica' een koude thee met graszooi. Ik heb een verfrissende granita limone.

De planten en bomen, maar ook de inrichting van de Tuin zijn mooi. Fotogeniek. Ik zie zelfs een wandelende tak(kenbos) lopen; een bijzonder en uiterst fraai exemplaar.

Na de Tuin lopen we naar de Cattedrale di Santa Maria degli Angeli, San Matteo e San Gregorius VII zoals de Duomo di Salerno officieel heet. In de volksmond San Matteo.

Maar eerst in het nabijgelegen Bar Duomo een caffè alla nocciola en een gewone caffè (espresso). Eindelijk.

De binnenplaats van de Duomo is prachtig met de zuilengangen en het front van de kathedraal. In het gebedsgebouw is het opvallend eenvoudig voor een katholieke kerk. Wit pleisterwerk overal, behalve bij enkele mozaïeken kolommen en spreekgestoeltes en de grote bogen voorin de kerk.
De crypte daarentegen is voorzien van vele fresco's en mozaiek.

Wat vandaag bijzonder opvalt is het chagrijn dat we her en der ervaren. In de broodjeszaak blaft een man zijn vrouwelijke collega af. Ongehoord. Elders wordt je bij het afrekenen geen blik waardig gegund, en blijft de jonge caissière doorpraten met een collega. Bij het terras naast onze voordeur waar we twee crodini gebruiken gebeurt hetzelfde, maar dan door een vrouw van rond de 50. Die zou inmiddels beter moeten weten. We zijn dit totaal niet gewend van Italianen in het algemeen en in deze streek in het bijzonder. Hier ontmoetten we totnu louter vriendelijkheid.
Er wordt komende avond en nacht zwaar weer verwacht, zou dat de reden zijn?

s Avonds worden we bij het restaurant weer allervriendelijkst geholpen. Il Tegamino, de pan, heet de Gastronomia Mediterranea. We zitten buiten onder een grote parasol. Gelukkig maar want de eerste buitjes vallen al.
Het Ierse koppel dat naast ons aanschuift heeft veel last van de warmte. Met name zij. Ze blijft transpireren, het hele avondeten lang. Sneu.
Het eten bevalt prima. Elk gerecht wordt zoals de naam van de eetgelegenheid al aangeeft, in of op een pan/pannetje geserveerd. Bruschetta pecorino met honing en de traditionele bruschetta als aperitief. Daarna tonijnsalade en gehaktballen met aubergine.
Zelfs de tè (thee) en caffè staan op een klein pannetje.
Wederom geen dolce. Afzien hoor, zo'n aanstaande bruiloft ;-) .