Skansen

Om 12.00 is de wisseling van de wacht bij het paleis. Wij zijn eerder aanwezig en zien naast de blauwe uniformen ook legeruniformen. Het blijkt dat de wacht -in het blauw- louter ceremonieel is. Het leger komt in actie als er daadwerkelijk strønt aan de knykker is. Het wisseling-ritueel begint met een praatje van een ‘platte pet’, een officier. Het komt commercieel over met de vermeldingen wat wanneer te bezoeken is in en rond het paleis. Maar oké. De wacht van de laatste 24 uur staat klaar om afgelost te worden, met de Opper-Opperbaas. Het is nu nog duidelijker dat hij minimaal 250 cm lang moet zijn. De Zweedse Marinierskapel komt aanmarcheren met de verse troepen ‘blauw’. Het is leuk de plechtigheid te aanschouwen.

We nemen de färja (ferry) line 82 naar Djurgården om Skansen, het openluchtmuseum te bezoeken. Het is gestart in 1891 en daarmee het oudste ter wereld. Een dorp met oude ambachten; daarnaast veel oude boerderijen uit diverse delen van het langgerekte land, molens, Bollnästorget-Bollnäsplein met diverse eettentjes. Overal zitten figuranten die jou informeren hoe het er in het verleden aan toe ging. Zo ook in Seglora kyrka uit 1730 (in 1910 verplaatst naar Skansen), waar de koster vertelt over het verbod van de Staat om andere dan het protestant-Luthers geloof te belijden. Pas 25 jaar geleden zijn religie en Staat van elkaar gescheiden. Dat verklaart ook wat Rinus & Marjatta zeiden dat trouwen in de kerk voor de wet (nog steeds) rechtsgeldig is. Men hoeft dan ook nog niet door een ambtenaar van de burgerlijke stand voor de wet getrouwd te worden.

Bootwerkers vertellen dat een replica van een roeiboot bouwen met het gereedschap van eeuwen geleden, momenteel drie maanden duurt. Toentertijd kostte het de ambachtslieden slechts acht dagen.
Bij boerderij Moragården uit de regio Darlana wist men ondermeer aan te geven dat men vanwege de barre winters voorraadschuren bouwden. Deze stonden op palen waarbij de vloer van onderen vlak is, want ratten kunnen niet ondersteboven lopen (muizen overigens wel).

Zo komen wij veel te weten over het vroegere leven in Zweden.

Skansen kent ook een dierenpark met in Zweden voorkomend wild. De elanden zijn nog jong, 1 jaar. We hebben dus nog steeds geen volwassen älg mogen spotten. De bruine beren zijn speels en houden schijngevechten. Schitterend om te zien.

Terug naar de färja passeren we weer ‘Cirkus’ en het pretpark Tivoli. Daarnaast heeft het eiland Djurgården ook diverse musea, zoals het Vikingmuseum en Vasamuseum. Een echt preteiland dus.

Op Gamla Stan lopen we een ander deel dan gisteren. Zo komen we onder andere bij Stortorget, een prachtig plein waar ook het Nobelprijs museum is gevestigd. Bij 'Chocladkoppen' nemen we een koffie en mocchaccino op de voorste rij van het terras. Heerlijk mensen kijken.

We gaan weer terug naar de pendeltåg, stoptrein om ons naar het appartement te laten brengen.

Als je ’t eenmaal weet is ’t simpel.
Toch? Nou... nee! Heel stoer nemen we een andere ingang naar de pendeltåg en dalen  de steile roltrap af. Op het perron komen diverse lijnen, maar niet de 40 41 42 43 of 48 die wij moeten hebben richting Ålvsjö. Terug maar weer. Vragen aan de infobalie. “Back to where you came from. Take the elevator to Stockholm City, look voor pendeltåg and than the staircases down to platform 3 and 4”  is het advies. Terug maar weer.
Bij de lift hangt de plattegrond met de 6 niveau's die Stockholm CS kent. En dan wordt duidelijk hoe de route loopt. Niet elk niveau gaat namelijk naar -6 die wij nodig hebben. De lift laat lang op zich wachten, dus besluiten we wéér terug te gaan naar buiten en de ons bekende ingang aan de Vasagatan te nemen.
Als je ’t eenmaal weet is ’t simpel. Ben benieuwd morgen...

We hebben wederom genoten vandaag.