Kløns

Je hoort ze niet, je ziet ze niet, maar ze zijn er wel.
Je hoort ze niet, je ziet ze niet, maar je merkt ze wel. De volgende dag. Want ik blijk een tiental muggensteken opgelopen te hebben. Van het nationalpark? Van het meer bij de stuga? Geen idee. Maar het jeukt.

We nemen afscheid van Lucas & Quinty van Nature Resort Tiveden. Het heeft 8 stuga's. Het is een prachtige plek. Dat lijkt ons helemaal als de zon schijnt. Het Unden meer heeft drie natuurlijke bronnen had Lucas gezegd. Het water is zo zuiver dat het drinkbaar is. Het resort pompt het water op voor gebruik. De faciliteiten van het resort aan het meer zijn super. Als het niet regent.
Een reden om terug te komen en een complete (met keuken en iets meer ruimte) stuga te huren.
Hoe dan ook, we hebben genoten.

We rijden langs de westkant van de Vättern naar het zuiden. Bij een lanthandel dorpswinkel gebruiken we een kop koffie. Bij Jönköpping nemen we de E4. Die hebben we 3 weken geleden noordwaarts gereden. Als we de tank weer volgooien is de brandstof nog steeds €1,41 per liter. Vlak voor Värnamo is het eindelijk droog en stoppen we om broodjes te eten en de benen te strekken. Jolanda neemt het stuur over en trekt door tot nabij Helsingborg.  We passeren een bermmaaier. De rijdende afzetting is slim gepositioneerd: één vrachtauto met knipperlicht en metershoog bord voor max 50 km/uur rijdt op de linker weghelft met een pijl naar rechts:  rechts passeren. Vlak daarna weer een vrachtauto maar nu op de rechterbaan, met een bord max 50 km/uur en pijl naar links. Door de slalom móet je de snelheid wel aanpassen. Slim.

De zon schijnt inmiddels volop. We reden vanmorgen met 10°C weg, inmiddels is het 20°C.
Småland en de provincie Skåne zijn overduidelijk de agrarische leveranciers van Zweden. Je ziet hier veel akkers en af en toe vee.

We arriveren bij Hotell Smygehus in Smygehamn. Aan de zuidkust van Zweden.
Als eerste zwemmen we een paar baantjes in het binnenbad, dan naar het 35°C warme buitenbad met uitzicht op zee. Badjas en slippers worden door het hotel verstrekt. Fenomenaal.

Bij het eten worden we bediend door Kløns, althans zo noemen wij hem. Hij draagt een zwarte broek en een wit shirt, net als de andere twee serveersters. Alleen bij Kløns zit de broek overal te wijd. Hij is eruit gekrompen zullen we maar zeggen. Want Kløns had al jaren van zijn Zweedse AOW kunnen genieten, zo schatten wij hem qua leeftijd. Kløns heeft een twee dagen oude stoppelbaard. Dat alles bij elkaar komt slonzig over. Of Klønsig, zo je wil. Kløns vraagt wat we willen drinken. Ik heb nog een kwart liter bier, maar Jolanda wil graag een droge witte wijn. Kløns neemt vervolgens de twee wijnglazen van tafel en komt even later met de wijnfles. Je ziet Kløns denken: 'hmmm… geen wijnglas'. Hij haalt een wijnglas van een andere tafel. Vervolgens komt hij met een mandje brood en schaaltjes olie en gepureerde olijven. Hij neemt het peper en zout van tafel weg, loopt richting keuken, maar halverwege draait hij om en zet het peper en zout stel weer op tafel. Even later loopt Kløns naar hoek van het terras, gaat met zijn rug naar de gasten staan, pakt zijn mobieltje uit de achterzak en toetst wat in. 'Ik kom wat later thuis, de tenr zit vol'? Bestelt hij vast boodschappen bij Coop of ICA? Is hij een online gokker?  Dat is Kløns.

Na het eten lopen we naar het naburige Smygehuk, het meest zuidelijkste punt van Zweden. In zee zien we enkele zeevissers worstelen met wat lijkt op een walvis?

Moe maar voldaan zoeken we ons bed op.