Ockelbo sommarmarknad

In het plaatsje Ockelbo is dit weekend de jaarlijkse zomermarkt. Drukbezocht, we rijden drie parkeerplaatsen voorbij waarbij de parkeerwachters keurig een bordje ophouden met de tekst FULLIT  vol. We rijden het dorp weer uit om bij een weiland te komen dat dienst doet als P. We worden netjes gewezen op de lege plekken.

Södra Åsgatan, de langste straat van het dorp, is voor 80% gevuld met kraampjes. Kraampjes met van alles en nog wat: van kleine graafmachines, quads en boeken, tot snoep, olijven en jurken; van worsten, eland- en rendiervlees tot aardbeien, honing en houtsnijwerk; van sportverenigingen tot een demowagen met keukens; van kazen, rieten manden en ondergoed tot drömbullen en verkeerd kinderspeelgoed made in China. Van alles en nog wat.

Daarnaast zijn er folkloristische spelletjes: elandwerpen, rendiersteken, (wel in het juiste gat, anders krijg je stråfpønten), knäckebrödhappen, knikkeren met Zweedse balletjes en koegat gooien. Jolanda doet mee met het laatste en wint zowaar een prijs; zie het videofilmpje.

Er is een flinke menigte op de been, die in twee richtingen langs de kraampjes schuifelen. Af en toe worden bekenden begroet. Het is een kalme, gezellige drukte.

Halverwege komen we bij Ockelbro kyrka. De aan Svenska kyrka verbonden gemeente is van 1791. Van binnen is het een nette maar sobere kerk. Helemaal in vergelijking met de zuideuropese roomse gebedshuizen. In het voorportaal wordt de fika koffie met zelfgemaakte kaneelbroodjes aangeboden, tegen een vrijwillige bijdrage. Middels een QR code kan worden betaald via Swish, een  Zweedse variant op onze Tikkie. Maar Swish blijkt alleen beschikbaar voor rekeninghouders bij Zweedse banken. We krijgen het heel vriendelijk voor noppes aangeboden, maar gelukkig vindt Jolanda nog een SEK 20 biljet.

Het Ockelbro kyrkokör onthaald bezoekers op gezang.

We vervolgen onze kraampjestocht.

Plots staan we voor een kraam met stroopwafels. Een van oorsprong Rotterdamse maar tegenwoordig in Zweden wonend, bakt en verkoopt stroopwafels ‘made in Holland’. “Dat valt niet mee hoor, De Zweden willen er niet snel aan” zegt ze.

De Zweden zeggen èèlji, ze schrijven älg en ze bedoelen eland. Het vlees daarvan wordt bij een kraam in worstvorm aangeboden. Net als ren  rendiervlees, hjort  hertenvlees en vildswin  zwijnenvlees. We proeven de älg-korvar elandworst, en het smaakt prima. We nemen elandworst mee.

Als de magen beginnen te knorren schuiven we aan in de rij voor een broodje hamburger of worst. De grillmeester van de slagerij uit Ockelbo vertelt trots dat het vlees van lokale koeien komt. “They are local, forty kilometers from here”  wijzend in de richting waar het dier heeft gegraasd. Een ‘Ockelbokoe’ dus.

Terug bij onze accommodatie, Heldenstugan.

Stef maakt voor het avondeten ‘Falukorv uit de oven’. Falukorv is een in Zweden populaire worst die oorspronkelijk uit de omgeving van Falun komt. De in plakjes gesneden worst wordt dakpansgewijs in een ovenschaal gelegd met tussen de plakje saus van onder andere chilisaus, mosterd, honing. Daar overeen grofgesneden paprika, rode ui en appel. Een dun kaaslaagje op de top. Dat in de oven. Geserveerd met gebakken aardappelpartjes. Als dessert krijgen we frambozenijs met frambozen en frambozensaus  met wat blaadjes munt.

Na het eten maken we een ommetje achter ons hotel. Door de oerbossen met verstrooid rotsblokken van soms 1,5 à 2 keer menshoogte.

Morgen reizen we door naar Stockholm.